Çocuklarda nadir görülen tümörler

TİROİD TÜMÖRLERİ :

Yirmi yaşın altında tiroid kanseri insidansı milyonda 4 – 5’dir. Çoğunlukla adolesan yaş kümesinde görülür ve kızlarda görülme oranı 4 kere daha fazladır. Tiroid kanserinde en büyük risk boyun bölgesine uygulanan radyasyondur. Hodgkin tipi tümörlerden sağ kalanlarda görülme sıklığı %10 kadar çıkar. Bunun nedeni uygulanan radyasyon ve kemoterapidir.

Çocuklardaki tiroid kanserlerinin çoğunluğu diferansiye papiller yahut follliküler tiplerdir.

Hastalar tiroid bezinde kitle yahut boyun lenf bezlerinde büyüme şikayeti ile tabibe başvururlar. Çocuklardaki tiroid kitlelerinde adolesan yaş kümesinde iğne biopsisi ile tanıya gidilebilir. Lakin daha küçük yaş kümesindeki tiroid nodülleri için cerrahi rezeksiyon önerilmektedir. Ameliyat öncesi tiroid sintigrafisi, tiroid hormon düzeyi, göğüs radyografisi ve BT yapılmalıdır. Tek bir lobu tutan tiroid kanserlerinde tiroid bezinin büsbütün çıkartılıp çıkartılmaması hala tartışmalıdır. Fakat boyun lenf bezlerini tutan olgularda total tiroidektomi önerilir. Buna boyun lenf bezi diseksiyonu eklenmelidir. Residüel tiroid tümörlerini ortadan kaldırmak için de radyoaktif iyot-131 kullanılır. Tiroid kanserinin boyun bölgesinin radyasyona maruz kalması sonucu oluştuğunun düşünüldüğü olgularda total tiroidektomi yapılmalıdır.

MELANOM :

Yirmi yaşın altındaki çocuklarda görülme sıklığı milyonda 4,2 kadardır ve bunların çabucak hepsi adolesan yaş grubundadır. Erişkinlerde görülme sıklığı süratle artar. Erişkinlerde güneşe maruz kalma âlâ bilinen bir risk faktörü olmasına karşın çocukluk yaş kümesinde güneşin tesiri meçhuldür. Buna karşın çocukların uzun müddet güneşte kalmamaları önerilmektedir. Açık renkli derisi olanlar ile ailesinde melanom bulunan çocuklara nispeten daha yüksek risk altındadırlar. Çocukluk yaş kümesinde bilinen risk faktörleri üzeri kıllı 20 cm’den büyük benler ve kseroderma pigmentozumdur.

Süratle büyüyen, rengi yoğunlaşan, sonları sistemsiz hale gelen ve çarçabuk kanayan benler (nevüsler) melanomu akla getirmelidir. Teşhis patolojik inceleme ile konulur.

Tedavi bilgileri erişkin bilgilerine dayanmaktadır. Teşhis ben’in total eksizyonu ve komşu lenf bezlerinden alınan örneklerle lenfatik tutulum olup olmadığı araştırılmalıdır. Lenfatik tutulum varsa komşu lenf dokularının cerrahi olarak çıkartılması gerekir. Cerrahi tedaviyi takiben biyolojik casuslar ve aşı tedavisi ile birlikte kemoterapi beklenen uzak metastazlar için kullanılmalıdır. Çocuklardaki tedavi sonuçlarının erişkinlerden daha uygun olup olmadığı bilinmemektedir.

KALIN BARSAK VE REKTUMUN ADENOKARSİNOMLARI :

Çocukluk yaş kümesinde ender görülürler. Erkek çocuklarda daha sıktır. Ailesel adenomatöz polipozis, Peutz – Jeghers sendromu üzere kansere eğilimin arttığı olgularda bile çoklukla erişkin yaşa kadar yoktur, fakat muhtemel kanser gelişimine karşı çocukluk çağında yahut adölesan devrinden itibaren denetim edilmeleri gerekir. Hastalık kendini, kanlı dışkı yahut katran renginde kaka (melana), karın ağrısı ve kilo kaybı ile gösterebilir. Bulgular çoğunlukla meçhuldür ve teşhiste gecikmeye neden olur. Cerrahi olarak tümör çıkartılır. Büsbütün çıkartılamayan durumlarda kemoterapi uygulanır. Rektal karsinomların tedavisinde radyoterapide kullanılabilir.

ADENOKORTİKAL KARSİNOM :

Hayli azdır. Böbreküstü bezinden köken alırlar, çocukluk periyodunun birinci birkaç yılında daha sık görülür. Kız çocuklarında daha sıktır. Hastalar tipik olarak erkeksi semptomlarla kendini gösterir. Prognoz tümörün büyüklüğüne ve total olarak çıkartılıp çıkartılmamasına bağlı olarak değişir. Büsbütün çıkartılamayan hastalarda yahut metastazlı olgularda kemoterapi uygulanmalıdır, lakin bu türlü durumlarda prognoz berbattır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir